| 1. Nazwa obiektu: |
Kamienne kręgi na Grodowej |
| 2. Typ obiektu: |
odsłonięcie geologiczne sztuczne |
| 3. Współrzędne GPS: |
Φ:
50° 58' 04,200"
Δ:
20° 34' 38,100"
|
| 4. Przynależność administracyjna: |
- świętokrzyskie - kielecki - Miedziana Góra (gm. wiejska)
|
| 4.1 Miejscowość: |
Tumlin |
| 5. Kraina geograficzna: |
|
| 6. Opis lokalizacji obiektu: |
Jadąc z Kielc z drogi 74 w Miedzianej Górze w prawo w kierunku Samsonowa. Po prawej stronie drogi na najwyższym wzniesieniu w Tumlinie - kościół. Stąd pieszo cofnąwszy się 100 m w oznakowaną drogę do kamieniołomu i na Górę Grodową. |
| 7. Forma własności terenu: |
prywatna |
| 8. Nr i nazwa arkusza mapy: |
815 Kielce |
| 1. Długość: | od: 150 m |
| 2. Szerokość: | od: 100 m |
| 3. Wysokość: | od: 20 m |
| 4. Powierzchnia: | 10000 m2 |
| 5. Objętość: | brak |
| 6. Wysokość n.p.m.: | 370 m |
| 7. Inne mierzalne cechy: | brak |
| 1. Forma własności obiektu: | prywatna |
| 2. Status: | poza obszarem chronionym |
| 3. Status - uwagi: | brak |
| 4. Stan zachowania obiektu: | |
| 5. Położenie | na szlaku turystycznym |
| 6. Dostępność: | dostęp utrudniony |
| 7. Ekspozycja: | dobrze wyeksponowany |
| 8. Ranga obiektu: | krajowa |
| 9. Uwagi o położeniu i dostępności: | Kamieniołom jest czynny. Wstęp trzeba uzgodnić z kierownictwem kamieniołomu. |
| 10. Ocena atrakcyjności turystycznej: |
|
| 11. Ocena atrakcyjności dydaktycznej: |
|
| 12. Ocena atrakcyjności naukowej: |
|
| 13. Ogólna ocena atrakcyjności obiektu: | brak |
| 14. Pozostałe uwagi: | brak |
| 1. Regiony strukturalne Polski: |
- obrzeżenie mezozoiczne Gór Świętokrzyskich
|
| 2. Wiek geologiczny: | |
| 3.1 Litologia: | |
| 3.2 Forma rzeźby terenu: | |
| 3.3 Geneza: | |
| 4. Opis geostanowiska: | Czerwone piaskowce z Tumlina, Ciosowej (zob. Pstry piaskowiec w Ciosowej) Wykienia (zob. Wydmy triasowe w Wykieniu) i Sosnowicy są przedmiotem eksploatacji i gospodarczego wykorzystania od średniowiecza. Szczególnie ciekawe zastosowanie znalazły one w przemyśle odlewniczym gdzie posłużyły do produkcji kształtek stanowiących wykładzinę pieców odlewniczych. W tej roli wystąpiły w XVII wieku kiedy wyłożono nimi gar wielkiego pieca w sąsiednim Samsonowie i występują do dziś. Oprócz tego piaskowiec tumliński ( bo tak jest nazywany w języku geologów i kamieniarzy) znalazł szerokie zastosowanie w budownictwie jako dekoracyjny kamień do budowy ogrodzeń, licowania ścian i fundamentów, materiał rzeźbiarski. Sprawdza się też w przemyśle chemicznym jako materiał kwasoodporny. Mimo tak wielu zalet trudno mu dziś konkurować na rynku kamieniarskim z wieloma krajowymi i importowanymi surowcami. Dlatego mimo większych możliwości wynikających z zasobów i zalet eksploatowany jest na skalę przemysłową tylko w kamieniołomie na Górze Grodowej oraz w nieodległej Sosnowicy. |
| 1. Opracowanie: |
|
| 2. Aktualizacje: |
brak aktualizacji
|
| Autor |
Tytuł |
Publikacja |
Rok wydania |
Uwagi |
ISBN |
| Filonowicz P. |
Szczegółowa mapa geologiczna Polski w skali 1 : 50 000, arkusz Kielce (815) |
Instytut Geologiczny. Warszawa. |
1973 |
|
|
| Filonowicz P. |
Objaśnienia do Szczegółowej mapy geologicznej Polski w skali 1 : 50 000, arkusz Kielce (815) |
Instytut Geologiczny. Warszawa. |
1973 |
|
|
| Gągol J., Karpiniec J. |
Warstwowanie i struktury sedymentacyjne w piaskowcach tumlińskich |
Kwartalnik Geologiczny, tom 18 nr 2 str. 448 - 449. |
1974 |
|
|
| Stupnicka E., Stempień-Sałek M. |
Poznajemy Góry Świętokrzyskie |
Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa. |
2001 |
|
|
| Wróblewski T. |
Ochrona georóżnorodności w regionie świętokrzyskim. |
Państwowy Instytut Geologiczny. Warszawa. |
2000 |
|
|
|