1. Nazwa obiektu:	Gipsy szklicowe i szablaste w Gorysławicach
2. Typ obiektu:	odsłonięcie geologiczne sztuczne
3. Współrzędne GPS:	Φ: 50° 21' 24,400" Δ: 20° 40' 57,800"
4. Przynależność administracyjna:	świętokrzyskie - buski - Wiślica (gm. wiejska)
4.1 Miejscowość:	Gorysławice
5. Kraina geograficzna:	Niecka Nidziańska
6. Opis lokalizacji obiektu:	Przy drodze 776, na zapleczu stacji benzynowej w Gorysławicach.
7. Forma własności terenu:	prywatna
8. Nr i nazwa arkusza mapy:	917 Busko Zdrój

1. Długość:	od: 60 m
2. Szerokość:	od: 20 m
3. Wysokość:	od: 3 m
4. Powierzchnia:	brak
5. Objętość:	brak
6. Wysokość n.p.m.:	185 m
7. Inne mierzalne cechy:	brak

1. Forma własności obiektu:	prywatna
2. Status:	chroniony
3. Status - uwagi:	brak
4. Stan zachowania obiektu:	zadowalający
5. Położenie	na uboczu
6. Dostępność:	dostęp utrudniony
7. Ekspozycja:	dobrze wyeksponowany
8. Ranga obiektu:	regionalna
9. Uwagi o położeniu i dostępności:	Część odsłonięcia została zagrodzona przez właściciela.
10. Ocena atrakcyjności turystycznej:
11. Ocena atrakcyjności dydaktycznej:
12. Ocena atrakcyjności naukowej:
13. Ogólna ocena atrakcyjności obiektu:	brak
14. Pozostałe uwagi:	brak

1. Regiony strukturalne Polski:	niecka miechowska (Niecka Nidziańska)
2. Wiek geologiczny:	miocen
3.1 Litologia:	Gipsy
3.2 Forma rzeźby terenu:	zbocze
3.3 Geneza:	morska
4. Opis geostanowiska:	Długie, płytkie odsłonięcie gipsów, niestety w najładniejszej części zagrodzone, prezentuje w swojej dolnej części jaskółcze ogony (zob. Góry Wschodnie) czyli gipsy szklicowe. Na nierównej ich powierzchni obecne są gipsy zbudowane z mniejszych i nieregularnie zorientowanych kryształów zwane gipsami selenitowymi. Przerastają je zailone gipsy drobnoziarniste. Skoro istnieją wyraźnie zauważalne różnice w wykształceniu gipsów to zapewne wynikają one z odmienności warunków środowiskowych w jakich powstały różne ich rodzaje. Badania geologów, którzy zajmują się odtwarzaniem warunków powstawania osadów czyli sedymentologów potwierdzają ten domysł. Okazało się, że na dnie płytkiego, kilkumetrowej głębokości morza, w którym nie było już zwykłej wody morskiej, ale skoncentrowana solanka, rosły pionowo jaskółcze ogony. Dorósłszy w pobliże jego powierzchni, dostały się w strefę falowania. Tam ich czubki wzrostu uległy połamaniu i przemieszczeniu. Powstała nierówna powierzchnia stropu gipsów szklicowych - tzn. powierzchnia abrazyjna (nazywana też często niesłusznie erozyjną). Na niej, po niewielkim pogłębieniu rozpoczął się ponowny wzrost kryształów gipsu. Ale nie osiągnęły one już rozmiarów jaskółczych ogonów, ani nie rosły w tak uporządkowany sposób. Kilku- kilkunastocentymetrowe kryształy chaotycznie zorientowane, określane są mianem gipsów selenitowych. Przerastające je gipsy drobnokrystaliczne są efektem wytrącania się drobin gipsowych na wynurzonych okresowo zalewanych równiach stanowiących fragmenty dna morskiego.

Kliknij na zdjęciu aby obejrzeć je w powiększeniu.

Zdjęcia	Tytuł	Autor	Data wyk.
	Na gipsach szklicowych rozwinięta jest powierzchnia abrazyjna, na której leżą gipsy drobnoziarniste, a wyżej selenitowe.	Romanek Andrzej	22.06.2010

1. Opracowanie:	Andrzej Romanek
2. Aktualizacje:	brak aktualizacji

Autor Tytuł Publikacja Rok wydania Uwagi ISBN Łyczewska J. Szczegółowa mapa geologiczna Polski w skali 1 : 50 00, arkusz Busko-Zdrój (917) Państwowy Instytut Geologiczny. Warszawa. 1972 Łyczewska J. Objaśnienia do Szczegółowej mapy geologicznej Polski w skali 1: 50 000, arkusz Busko-Zdrój (917) Państwowy Instytut Geologiczny 1972 Urban J. Kras gipsowy w Nadnidziańskim i Szanieckim Parku Krajobrazowym. Zespół Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych. Kielce. 2008 ISBN 978-83-87900-62-5 Kasprzyk A. Litologia, zagospodarowanie i walory naukowo-krajoznawcze gipsów Ponidzia. Chrońmy Przyrodę Ojczystą, tom 54, nr 5. 1998