1. Nazwa obiektu:	Wąwóz w Skałach
2. Typ obiektu:	elementy rzeźby - formy denudacyjne
3. Współrzędne GPS:	Φ: 50° 53' 33,740" Δ: 21° 09' 46,170"
4. Przynależność administracyjna:	świętokrzyskie - kielecki - Nowa Słupia (gm. wiejska)
4.1 Miejscowość:	Skały
5. Kraina geograficzna:	Góry Świętokrzyskie Wyżyna Kielecka
6. Opis lokalizacji obiektu:	Wąwóz położony jest 1,5 km na północ od wsi Zagaje Grzegorzowickie i na południe 750 m od wsi Skały – Kolonia A. Dnem wąwozu płynie strumyk będący prawobrzeżnym dopływem Dobruchny
7. Forma własności terenu:	skarb państwa
8. Nr i nazwa arkusza mapy:	817 Nowa Słupia

1. Długość:	od: 300 m
2. Szerokość:	od: 20 m do: 50 m
3. Wysokość:	od: 20 m do: 30 m
4. Powierzchnia:	brak
5. Objętość:	brak
6. Wysokość n.p.m.:	242 m
7. Inne mierzalne cechy:	brak

1. Forma własności obiektu:	skarb państwa
2. Status:	chroniony
3. Status - uwagi:	rezerwat przyrody nieożywionej Wąwóz w Skałach
4. Stan zachowania obiektu:	zadowalający
5. Położenie	w pobliżu szlaku turystycznego
6. Dostępność:	łatwo dostępny
7. Ekspozycja:	dobrze wyeksponowany
8. Ranga obiektu:	lokalna
9. Uwagi o położeniu i dostępności:	brak
10. Ocena atrakcyjności turystycznej:
11. Ocena atrakcyjności dydaktycznej:
12. Ocena atrakcyjności naukowej:
13. Ogólna ocena atrakcyjności obiektu:	brak
14. Pozostałe uwagi:	Jest to malowniczy wąwóz skalny z zespołem roślinności kserotermicznej.

1. Regiony strukturalne Polski:	Góry Świętokrzyskie (antyklinorium świętokrzyskie)
2. Wiek geologiczny:	dewon środkowy
3.1 Litologia:	Dolomity Wapienie organodetrytyczne
3.2 Forma rzeźby terenu:	wąwóz
3.3 Geneza:	morska
4. Opis geostanowiska:	Na zboczach wąwozu odsłaniają się, w formie ścianek skalnych, dolomity, przy czym upad warstw (ok. 40º na NEN) i ich rozciągłość prawie równoległa do osi wąwozu powoduje, że w południowym zboczu wąwozu odsłaniają się duże płaszczyzny stropowych powierzchni ławic dolomitów, natomiast północne zbocze przecina warstwy skalne prawie prostopadle do uławicenia. Pozwala to na śledzenie dłuższych odcinków profilu, nawet do 35 m. U podnóża ściany południowej, około 80 m od początku wąwozu znajduje się Jaskinia Dolomitowa. Otwór wejściowy jaskini jest trójkątny o wysokości 0,6 m i szerokości u podstawy 0,6 m. Przez niego wchodzi się do opadającego w dół wysokiego korytarzyka. Po lewej stronie i w stropie znajdują się niewielkie okna. Po przejściu 3 metrów korytarz rozdwaja się. Prosto biegnie dalej szczelina zawalona blokami skalnymi. W lewo skręca ciasny, krótki korytarzyk o trójkątnym przekroju. Odsłaniające się w południowym zboczu wąwozu dolomity są szare, ciemnoszare lub brązowoszare, krystaliczne, rzadziej skrytokrystaliczne. Grubość ławic wynosi od kilkunastu centymetrów do ponad 1 metra. Niekiedy powierzchnie stropowe ławic są faliste lub gruzłowate, co jest związane z obecnością masywnych stromatoporoidów. Stromatoporoidom towarzyszą ramienionogi. Ławice dolomitów przewarstwione są cienkimi (o grubości kilku centymetrów) wkładkami łupków ilastych i margli. Dolomity cechują się zróżnicowaniem litologicznym. Często występują ławice organodetrytyczne z przekrystalizowanymi amfiporami. W dolomitach i wkładkach marglistych spotyka się skorupy ramienionogów. W ścianie północnej, w zachodniej części wąwozu, nad dolomitami występuje 1,5 metrowa wkładka ciemnoszarych, gruboławicowych wapieni organodetrytycznych z licznymi nagromadzeniami dużych, masywnych skorup ramienionogów. Towarzyszą im mniejsze ramienionogi z rodzaju, drobne ślimaki i małżoraczki. Powyżej leżą dolomity z wkładki dolomitów amfiporowych.

Kliknij na zdjęciu aby obejrzeć je w powiększeniu.

Zdjęcia	Tytuł	Autor	Data wyk.
	Południowa ściana wąwozu zbudowana z dolomitów środkowego dewonu	Malec Jan	02.10.2012
	Stopnie skalne w południowej ścianie wąwozu	Malec Jan	02.10.2012
	Wejście do Jaskini Dolomitowej w południowej ścianie wąwozu	Malec Jan	02.10.2012

1. Opracowanie:	Anna Mader Jan Malec
2. Aktualizacje:	Autor aktualizacji Zakres zmian Starzycka Anita 06.07.2016 00:19:54 Aktualizacja karty w ramach projektu Aktualizacja współrzędnych, weryfikacja poprawności lokalizacji. typ: Process Romanek Andrzej 04.08.2016 18:55:34 Koordynacja i weryfikacja merytoryczna karty typ: Process Romanek Andrzej 04.08.2016 18:55:42 Publikacja i udostępnienie karty typ: Process

Autor Tytuł Publikacja Rok wydania Uwagi ISBN Biernat G. O trzech nowych brachiopodach z tzw. wapieni stringocefalowych Gór Świętokrzyskich. Acta Geol.Pol., 3: 300-324. 1953 Gürich G. Das Paläozoicum im Polnischen Mittelgebirge. Ver. Russ. Kais. Miner. Ges., 32: 1-539. 1896 Kotański Z. Przewodnik geologiczny po Górach Świętokrzyskich. Wyd. Geol., Warszawa, ss. 1984 – Karta dd448. 1959 Kotański Z. Z plecakiem i młotkiem przez Góry Świętokrzyskie. Wyd. Geol., Warszawa. 1968 Łuczyński P. Growth forms and distribution patterns of stromatoporoids expose on Devonian palaeobottom surfaces, Holy Cross Mountains, central Polan Acta Geol. Pol., 58: 303-320. 2008 Malec J. Skały. Karta dokumentacyjna geostanowiska Skały. Centralny Rejestr Geostanowisk. 2010 Pajchlowa M. Dewon w profilu Grzegorzowice – Skały. Biul. Państw. Inst. Geol., 122: 146-254. 1957 Skompski S. Środkowodewońska sukcesja kamieniołomu „Skała”. [W:] Żylińska A. (red.) Granice paleontologii. XX Konferencja Naukowa Paleobiologów i Biostratygrafów PTG, Św. Katarzyna pod Łysicą, 10-13 września 2007 r. Materiały konferencyjne, s. 162-167. 2007 Skompski S., Szulczewski M. Tide-dominated Middle Devonian Sequence from the Northern Part of the Holy Cross Mountains (Central Poland). Facies, 30: 247-266. 1994 Sobolew D. onskjie otłożenia profilija Grzegorzowice-Skały –Włochy. Wyd. Warszawskiego Instytutu Politechn., 2, 1903 r., s. 1-80. 1904 Stupnicka E., Stempień-Sałek M. Poznajemy Góry Świętokrzyskie. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa, ss. 173. Warszawa, ss. 173. Urban J. Karta dokumentacyjna rezerwatu przyrody nieożywionej „Wąwóz w Skałach”. Arch. RDOŚ, Kielce. 1984 Urban J. Jaskinie regionu świętokrzyskiego. Pol. Tow. Przyjaciół Nauk o Ziemi, Warszawa, ss. 321. 1996