1. Nazwa obiektu:	Kamieniołom Sobków-Wierzbica (nieczynny)
2. Typ obiektu:	inne
3. Współrzędne GPS:	Φ: 50° 42' 16,250" Δ: 20° 28' 42,620"
4. Przynależność administracyjna:	WOJ. ŚWIĘTOKRZYSKIE - Powiat jędrzejowski - Sobków (gm. wiejska)
4.1 Miejscowość:	Sobków - Wierzbica
5. Kraina geograficzna:	Pogórze Szydłowskie
6. Opis lokalizacji obiektu:	Kamieniołom znajduje się w północno-wschodniej części Góry Galicowej między Sobkowem a Wierzbicą
7. Forma własności terenu:	nieokreślona
8. Nr i nazwa arkusza mapy:	850 Chęciny

1. Długość:	od: 370 m
2. Szerokość:	od: 150 m
3. Wysokość:	od: 5 m do: 15 m
4. Powierzchnia:	370 m2
5. Objętość:	brak
6. Wysokość n.p.m.:	280 m
7. Inne mierzalne cechy:	brak

1. Forma własności obiektu:	nieokreślona
2. Status:	poza obszarem chronionym
3. Status - uwagi:	brak
4. Stan zachowania obiektu:	zadowalający
5. Położenie	na uboczu
6. Dostępność:	łatwo dostępny
7. Ekspozycja:	dobrze wyeksponowany
8. Ranga obiektu:	regionalna
9. Uwagi o położeniu i dostępności:	Do kamieniołomu najłatwiej jest dojechać szosą asfaltową z Wierzbicy. Dojazd z Sobkowa jest również możliwy, lecz prowadzi przez stosunkowo niewysoki przejazd tunelem pod torami kolejowymi w Sobkowie.
10. Ocena atrakcyjności turystycznej:
11. Ocena atrakcyjności dydaktycznej:
12. Ocena atrakcyjności naukowej:
13. Ogólna ocena atrakcyjności obiektu:	W kamieniołomie odsłonięte są "wapienie kredowate" oraz najniższe wkładki utworów detrytycznych z koralowcami, zaliczanych do "utworów znad wapieni kredowatych".
14. Pozostałe uwagi:	1. Kamieniołom jest nieczynny od lat. Możliwe jest w nim prowadzenie obserwacji w gruzowisku i blokach skalnych u podnóża ścian. Bezpośrednie obserwacje odsłoniętego profilu w ścianach wymagają wspięcia się po piarżystym, stromym i wysokim zboczu. Ponadto należy liczyć się z możliwością odpadania bloków skalnych od niezabezpieczonych ścian kamieniołomu. 2. Kilkadziesiąt metrów na południowy wschód od kamieniołomu Sobków-Wierzbica znajduje się wyrobisko nowego kamieniołomu, eksploatowanego od paru lat.

1. Regiony strukturalne Polski:	obrzeżenie mezozoiczne Gór Świętokrzyskich
2. Wiek geologiczny:	jura górna oksford kimeryd
3.1 Litologia:	Wapienie
3.2 Forma rzeźby terenu:	inne
3.3 Geneza:	antropogeniczna morska
4. Opis geostanowiska:	W stromych ścianach kamieniołomu, których wysokość dochodzi do 15 m (fot. 1), odsłonięte są uławicone wapienie, należące do dwu jednostek litostratygraficznych, wydzielanych w profilu górnej jury w tej części regionu świętokrzyskiego; "wapieni kredowatych" i "utworów znad wapieni kredowatych". Warstwy skalne zapadają pod kątem około 10 stopni ku południowemu zachodowi. Należą do najwyższego oksfordu lub najniższego kimerydu. Z powodu braku fauny amonitowej ich wiek nie został dotąd bliżej sprecyzowany. W odsłonięciach dominują białe wapienie, zbudowane wyłącznie z mikrytu, czyli drobnokrystalicznego węglanu wapnia (fot. 2). Pozostawiają na palcach biały pył, co spowodowało, że nadano im nazwę "wapienie kredowate". Nazwą tą objęto również całą jednostkę litostratygraficzną, złożoną z identycznie wykształconych utworów. W porównaniu z wapieniami z innych części profilu górnej jury są stosunkowo kruche. Charakteryzuje je mikroporowata struktura i brak skamieniałości. Budują wschodnią, zachodnią i większą część południowej ściany kamieniołomu. Atrakcją są kuliste konkrecje mikrytowe, o fantazyjnej, warstwowej budowie wenętrznej (fot. 3). Od typowych wapieni kredowatych odróżnia je beżowa barwa, brak mikroporowatej struktury i charakterystycznej cechy tj. brudzenia palców. Trudno jednoznacznie określić, czy powstanie konkrecji i jej struktura są wyłącznie efektem diagenetycznej koncentracji węglanu wapnia, czy przy okazji wykorzystana została jakaś pierwotna struktura biogeniczna (np. kopalna kolonia mikrobialna lub glonowa). W najwyższej partii (około 5 m) południowej ściany kamieniołomu odsłania się najniższa część "utworów znad wapieni kredowatych" (fot. 4). Tworzą ją ławice wapieni kredowatych, przewarstwiane białymi wapieniami ziarnistymi, które w różnym udziale zawierają zróżnicowaną domieszkę drobnoziarnistych ooidów (wapiennych kuleczek wielkości ziaren piasku), intraklastów (pokruszonych i powtórnie osadzonych, drobnych okruchów mułu wapiennego) oraz fragmentów kolonii koralowców i pokruszonych muszli mięczaków (fot. 5). Spotyka się też wapienie, w których w mikrytowo-ziarnistym tle występują rozmaite koralowce kolonijne (fot. 6, 7), krasnorosty i muszle małży (fot. 8). Odsłonięte wapienie powstały na przedpolu płytkowodnej platformy węglanowej, która w górnej jurze, od Lubelszczyzny wkraczała na obszar świętokrzyski i nidziański. Zachodziła na niej sedymentacja podobna do obserwowanej dziś np. na platformie bahamskiej. U podnóża płytkowodnej platformy węglanowej, w szelfowych środowiskach morskich gromadzony był miękki, drobnoziarnisty muł węglanowy, pochodzący z niszczenia organizmów szkieletowych (m. in. koralowców), które bujnie zasiedlały obszary płycizn. Intensywna dostawa osadu i jego niestabilność powodowały, że organizmom osiadłym na dnie trudno było się osiedlić. Muł ten został z czasem przekształcony w "wapienie kredowate". Wraz z postępującą rozbudową stref płytkowodnych, również na obszarze południowego obrzeżenia mezozoicznego Gór Świętokrzyskich, rozpoczęła się dostawa materiału ziarnowego (ooidów) i szkieletowego (muszle i ich fragmenty), pochodzącego z płycizn. Rozpoczęła się też kolonizacja dna przez organizmy osiadłe (koralowce, krasnorosty), których udział jest charakterystyczny dla "utworów znad wapieni kredowatych".

Kliknij na zdjęciu aby obejrzeć je w powiększeniu.

Zdjęcia	Tytuł	Autor	Data wyk.
	Fot. 1. Kruche "wapienie kredowate" w północno-wschodniej ścianie nieczynnego kamieniołomu Sobków-Wierzbica.	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015
	Fot. 2. "Wapienie kredowate" - białe, monotonne, pozbawione skamieniałości, brudzące palce - dominują w odsłoniętym profilu.	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015
	Fot. 3. Konkrecja wapienna o warstwowej strukturze, napotkana w "wapieniach kredowatych".	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015
	Fot. 4. Najwyższa część profilu, należąca do "utworów znad wapienie kredowatych", odsłonięta jest w południowej ścianie kamieniołomu. Charakteryzuje je obecność ławic wapieni ziarnistych, z koralowcami i muszlami małży.	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015
	Fot. 5. Wapieni ziarnisty, złożony z intraklastów wapiennych, ooidów i pokruszonych muszli małży i fragmentów kolonii koralowców (objaśnienia w tekście).	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015
	Fot. 6. Kolonia koralowców.	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015
	Fot. 7. Fragment kolonii koralowców, plamiste okruchy kolonii mikrobialnych i muszle małży, tkwiące w drobnoziarnistym mule wapiennym.	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015
	Fot. 8. Muszla małża z rodzaju przegrzebków (Pecten), uwięziona w drobnoziarnistym mule wapiennym.	Złonkiewicz Zbigniew	26.01.2015

1. Opracowanie:	Zbigniew Złonkiewicz
2. Aktualizacje:	brak aktualizacji